15 August 1926 – 13 May 1947 (aged 20)

சுகந்தா பட்டாச்சார்யாவின் பிறந்தநாளில்…….

‘தீக்குச்சி’

சொல்லப்போனால், அதை அப்படியே புரிந்துகொள்ளும் வாசகர்களுக்குக் கூட, ‘தேஷ்லாய் எர் காத்தி’ (தீக்குச்சி) கவிதையில் உள்ள குறியீடுகளைப் புறக்கணிப்பது கடினம். சுகந்தாவின் எழுத்துக்கள் கம்யூனிசக் கருத்துக்களால் பெரிதும் ஈர்க்கப்பட்டிருந்தன. இக்கவிதையில், கவிஞர் நம் சமூகத்தின் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தினரிடமும் மேட்டுக்குடியினரிடமும் ஒரு உருவகத்தின் மூலம் பேசுகிறார். அந்த உருவகம் நம்மில் பலருக்குச் சிறியதாகவும், வெறும் வசதியாகவும் தோன்றினாலும், அது உயர்ந்த அரண்மனைகளையும் எரித்துச் சாம்பலாக்கும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. சிலருக்கு, அது உண்மையில் ஒரு தீக்குச்சி, ஆனால் மற்றவர்களுக்கோ, அது இந்த உலகின் படிநிலைகளை எரித்துச் சாம்பலாக்கும் சுடரை எழுப்பும் பாட்டாளி வர்க்கம்.

நான் ஒரு சின்ன தீக்குச்சி

மிகவும் அற்பமானவன், அதனால் ஒருவேளை அனைவராலும் கவனிக்கப்படாமல் இருக்கலாம்,

ஆனால் என் வாயில் வெடிமருந்து இருக்கிறது என்பதை மறந்துவிடாதீர்கள்,

என் இதயத்தில் பற்றவைக்க வேண்டும் என்ற இந்த ஓயாத, ஓய்வில்லாத தாகம்,

நான் ஒரு சின்ன தீக்குச்சி மட்டுமே.

சமீபத்தில் நான் உங்கள் வீட்டில் ஏற்படுத்திய பெரும் குழப்பம் உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா? அறையின் மூலையில் தீ எரிந்து கொண்டிருந்தது?

அதற்குக் காரணம், நீங்கள் என் சுடரை அணைக்காமலேயே, ஆணவத்துடன் என்னை மூலையில் தூக்கி எறிந்ததுதான்.

ஆம், பல இடங்களில் பல அரண்மனைகள் அழிக்கப்பட்டதற்குக் காரணம் நான்தான்.

என் மீதான உங்கள் ஆணவத்தின் உதவியால், நான் – ஒரு சின்ன தீக்குச்சி – மட்டுமே அதைச் செய்தேன்!

நாம், எல்லா தீக்குச்சிகளும் ஒன்று சேர்ந்து என்னவெல்லாம் செய்ய முடியும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள்!

அப்படியிருந்தும் நீங்கள் எங்களைப் பொருட்படுத்தாமல், எங்களை இழிவுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறீர்களா?

சமீபத்தில், நாம் அனைவரும் சேர்ந்து அதே பெட்டியிலிருந்து திடீரென்று தீ பற்ற வைக்க முடிவு செய்ததும் உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?

அது உங்களை நன்றாகவே திடுக்கிட வைத்தது, இல்லையா?

அப்போது உங்கள் அலறல்களை நாங்கள் அனைவரும் கேட்டோம், சாம்பல் நிற முகத்துடன், பயத்தில் உறைந்துபோன உங்களையும் பார்த்தோம்.

மீண்டும் மீண்டும், எங்களிடம் உண்மையில் எவ்வளவு சக்தி இருக்கிறது என்பதை நீங்கள் அனுபவித்திருக்கிறீர்கள்.

அப்படியென்றால், உங்கள் இன்பத்திற்காக மட்டுமே, நாங்கள் என்றென்றும் உங்கள் பைகளில் மகிழ்ச்சியாகவும் கீழ்ப்படிதலுடனும் வாழ மாட்டோம் என்பதை நீங்கள் எப்படி இன்னும் புரிந்து கொள்ளவில்லை? நாங்கள் வெளியேறுவோம், நகரங்களிலும் கிராமங்களிலும், அடிவானத்தின் ஒரு முனையிலிருந்து மறுமுனை வரை, இடங்கடந்து சிதறுவோம்.

ஆம், நீங்கள் எங்கள் மீது முழுமையான அலட்சியத்தைக் காட்டி, எங்களைப் புறக்கணித்து, எங்களையும் எங்கள் பலங்களையும் அவமதிக்கும்போது, ​​உங்களுக்கு ஓர் எச்சரிக்கைச் செய்தியாக, நாங்கள் மீண்டும் மீண்டும் ஒன்றாகத் தீப்பற்றுகிறோம்.

ஆனால், எப்போது அந்த ஒரு நாள் வரும் என்று உங்களுக்கு ஒருபோதும் தெரியாது. அந்த ஒரு நாள், நாங்கள் எங்கள் முழு பலத்துடன், ஒரேயடியாக ஒன்றாகத் தீப்பற்ற முடிவு செய்வோம்.

அசல் கவிதை வங்காள மொழியில், கவிஞர் சுகந்த பட்டாச்சார்யாவால் இயற்றப்பட்டது (தீக்குச்சி, தேஷ்லை கத்தி)

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு: ஷெவுலி

On Sukanta Bhattacharya’s birth anniversary…….

‘The Match Stick’

Even for the most literally inclined of readers, the symbolism in Deshlai er Kathi (The Matchstick) is hard to miss. Sukanta’s writings were heavily inspired by Communist ideas. In the poem, the poet speaks to the bourgeoisie and the elite of our society through a metaphor that is seemingly little and a mere convenience to most of us, but also one that holds the potential to burn the loftiest of palaces down to rubble. To some, it is literally a matchstick, but to others, it is the proletariat who rear a flame that can burn down the heirarchies of this world.

I am a little matchstick

So insignificant , that probably I am overlooked by everyone,

But do not forget that I have gunpowder in my mouth,

And in my heart this constant restless urge to ignite,

I am just a little matchstick.

Do you remember just the other day when I caused so much chaos in your house? when fire was seen burning at the corner of the room?

It is because you just arrogantly threw me in the corner without taking my flame off first,

Yes, I am the reason that so many palaces in so many places were destroyed,

I -a little matchstick alone did it with the help of arrogance towards me!

Imagine what we, all the matchsticks can do all together!

And still you will be indifferent to us, belittling us ?

Do you remember also just the other day, when we all together decided to ignite from that same box suddenly?

That gave you quite a start, didn’t it?

We all had heard your screams then, and saw you too, ashen- faced ,struck with fear

Time after time ,you have experienced indeed how much power we actually have ,

Then how you do not understand that we will not live forever in your pockets happily and obediently, just for your pleasure?

We will get out, scatter from places to places, in cities, and in villages , from one end of horizon to the another

Yes, time after time ,we do ignite together as a message of caution to you, when you show your complete indifference towards us, you ignore us., you disrespect us and our strengths,

But then you will never know,

When will be that one day, when we will decide to ignite together with our maximum strengths, once and for all..

Original poem is in language Bangla by Poet Sukanta Bhattacharya (matchstick, deshlai kathi )

English translation: sheuli